Zafer Unsal 2 Şiirleri - Şair Zafer Unsal 2

Seni düşündükçe bir tebessüm kaplar yüzümü,
Sonra aklıma gelir birden yokluğun;
Yönünü kaybetmiş bir seyyaha dönerim hemen.
Ve senden sonrası mı?
İçimde hep beni kaybeden bir çölün fırtınası...

Sen esiyor yine bugün rüzgar,
Ben yine sonbaharların o hüzün ağacı,
Savrulmaktan yorulup yere düşmüş ,
Kuru sarı yapraklar gibi umutlarım,

Sen gibi batıyor güneş bu akşam yine,

Bir gölge gibisin peşimde,
Ya önümdesin, ya arkamda,
Çıkmıyorsun hiç aklımdan.
Bir gitar çalmaya kalksam,
Telim oluyorsun titreyen.
Bir şarkı söylemeye kalksam,

Bu şehre kokun sinmişti senin,
Cadde cadde, sokak sokak,
Sen kokardı her yer buram buram.
Kaldırım taşları, sokak lambaları...
Kokunu ezberlemişti sokak kedileri,
Nerede olsa bulurlardı seni.

Neden sessiz bu şehir böyle bu gece?
Kimseden hiç ses çıkmıyor.
Hani o gecenin aşk mırıldayan notaları?
Balkonlardan sokaklara düşen şen kahkahalar hani?
Nerede o gizli buluşan sevdalıların fısıltıları,
Kur yapan kedilerin mırıltıları?

Bugün üçüncü gün,
Biliyor musun, kar hâlâ dinmedi.
Haberlerden öğrendim, yollar kapalıymış,
Belli bugün de gelemezsin sen canım,
En iyisi toplayayım ben masayı,
Biliyorum titizsin;

Siyah beyazdı eskiden resimler,
Ama herkes ezbere bilirdi
Birbirinin göz rengini.
Ezbere bilinirdi sevdiklerimizin
Beş haneli telefon numaraları...

Anlayamadım ben bu aşkı , hiç anlayamadım,
Çöllerde yürüyen Mecnun ben oldum ,
Susadım yandım diyen Leyla sen,
Kar olup , buz tutan bendim ,
Üşüdüm diye, titreyen sen ,
Geleceğim diye söz verip , gelmeyen sendin hep,

Doksanlı yılların bir eylül günü,
Zap vadisinin kıvrımlı yolları tanıştırdı beni ,
Dört mevsim başı karlı Sümbül Dağı ile ,
Depin köprüsünden sonra,
Sanki korkudan saklanmış bir çocuk gibiydi Hakkari;
Mahsun, saf ve ağlamaklı...

Uyur gezer duygular uyandırır bir gece yarısı,
Efkarla yakılır sigaralar, aydınlatır ateşi geceyi.
Hatıralar ayaklanır yine birer birer;
Cevapsız nedenler, ne içinler ayaklanır, uyanırlar tek tek.

Bugün de bulunmaz o soruların cevapları, bilirsin;