Şiirsiz Şehir Şiiri - Zafer Unsal 2

Neden sessiz bu şehir böyle bu gece?
Kimseden hiç ses çıkmıyor.
Hani o gecenin aşk mırıldayan notaları?
Balkonlardan sokaklara düşen şen kahkahalar hani?
Nerede o gizli buluşan sevdalıların fısıltıları,
Kur yapan kedilerin mırıltıları?

Kulakları sağır ediyor bu sessizlik.
Nerede bu şehrin şairleri?
Yok mu yazacakları bir mısra, bir hece?
Neden mahzun bu şehir bu gece?
Zifiri karanlık, gözükmüyor hiçbir şey;
Efkarlı sigaraları yakan çakmak alevlerinden
Ve aydınlattığı hüzünlü yüzlerden başka...

Nerede bu şehrin aşıkları?
Nerede bu şehrin ışıkları?
Şairler mi yoruldu aşkı anlata anlata?
Küstüler mi yoksa,
Göçüp gittiler mi bu şehirden?

Ne zaman bu hale geldi bu kent?
O uçuşan şeyler de ne?
Yoksa yırtıp atmışlar mı bu şehrin insanları,
Şiir kitaplarının sayfalarını tek tek yollara?

Nerede o eski tebessümler,
Nerede o eski sevdalılar?
Nerede bu şehrin şairleri?
Kızıp da yaktılar mı tüm şiirlerini?
Terk mi ettiler yoksa bu kenti;
Bu mısrasız, bu hecesiz, bu şiirsiz şehri...