Bir kadını ağlatırsan eğer,
Sanma ki gözyaşlarını siler geçer.
Biriktirir damla damla yüreğinde;
Gün gelir ya yağmur olur yağar,
Sırılsıklam bırakır seni.
Ya dolu olur yağar,
Hep mi kadının gözyaşları için yazılır şiirler?
Sormazlar mı hiç, bir erkek nasıl ağlar diye?
Yok mu bir erkeğin hıçkırık sesini duyan?
Kim tatmış bir erkeğin gözyaşının o acılığını?
Kim tartmış bir damlasının ağırlığını?
Kim kaldırabilmiş avuçlarında , bir damlasını,
Geçmişten kalan ne varsa toplayıp atarken,
Kağıt kürek hepsini yakıp yırtarken,
Bir mektup buldum; açılmamış, sararmış bir zarf...
Üstüne adım, eski Ankara adresim yazılı,
İki tane yirmi beş kuruşluk pul yapışmış üstüne,
İçinde silik bir parfüm ve tam on yılın kokusu.
Kaçırma gözlerini benden,
Gözlerimin içinde kal, gitme bir yere.
Bak, bizim için çalıyor şarkılar,
Bizim için durdu zaman bu gece.
Bırak kendini bana, uçuruma atlar gibi,
Biliyorsun tutacağımı ellerinden seni.
Kopuşların da oldu senin,
Ayaküstü öpüp geçişlerinde beni.
Ortalığı kırıp döküp
Her yeri ateşlere verişlerinde oldu senin.
Valizini alıp çekip gidip,
Pişman olup geri gelişlerinde;
Hadi kalplerimizi toprağa gömelim bugün,
Pas tutmadan , küf kokmadan,
Göğsümüzün ortasında çürütmeden ,
Belki kök salar, yaprak açar yeniden ,
Gömelim toprağa vakti geldi , geçiyor,
Cemre düştü toprağa artık , geç kalmadan,
Duvardaki o guguklu saat geldi aklıma.
Bilirdi saat kaçta ,kaç kez öteceğini.
Üç oda ,bir salonlu evlerde,
Bilirdi herkes , saatin kaç olduğunu ,
Kimin kaçta nereye gidip , kaçta nereden geleceğini.
Söndü tek tek sokak lambaları, dediğim gibi,
Karanlığa gömüldü bizim o hüzünlü sokaklar.
Gitmedim, gidemedim, bir bülbül gibi tünedim dalına;
Geceden sabaha kadar bağrımı bu hasretin dikenine yaslayıp durdum.
O peşime taktığım sokak kedileri var ya,
Onlar da şahit oldu göğsümden sızan o sabır akan kırmızıya.
Hayatı bir sigara dumanının kıvrımında tanıdım,
Bir yudum kahvenin o kadim sıcaklığında,
Ve mukaddes bir elin dudaklarıma uzattığı o şefkatli kaşıkta.
Meğer ne büyük bir lütufmuş nefes almak;
Kuruyan bir boğazın hürriyetiymiş susadığında,
Kendi suyunu, kimseden dilenmeden, kendi ellerinle içebilmek...
Bir yük gibi yüklerler yüreğini;
İçinde dert, tasa, kara sevda...
Hem de ağzına kadar, tıka pasa.
Sırtına bir küfe, eline bir adres verirler,
Vurur gidersin bilmediğin yokuşlara.
Çıkar gidersin o yokuşları nefes nefese,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!