Bir Kadını Sevebilmek Şiiri - Zafer Unsal 2

Bazı kadınlar dudaklarından değil,
Yarasından öpülmek ister.
Onun için zehir gibidir dudaklarındaki o tat,
Ve suskunluğu ile dikmiştir o titreyen dudaklarını.
Gözleri ile tarif eder sana içindeki o acının adresini,
Kirpikleri dikenli tel gibidir,
Girmesin yine diye o kör bakışlı aşıklar...

İçindeki o simsiyah karanlığa saklanır,
Tutulmak ister ellerinden,
Öpülmek yalnızlığından...
Gülmek ister eskisi gibi,
Duymak ister eski kahkahasını,
Söküp atmak ister yıllardır taşıdığı
O emanet gülüşlerini yüzünden...

Aşk, zifiri karanlıkta da bulabilmektir
Yaralı bir kalbi can çekişen o durmakta olan sesinden.
Ellerinden tutup göğsüne basabilmektir,
Kimsesiz, ürkek bir çocuk gibi.
O kırık dökük, dokunsan dağılacak kalbini
Öpüp, koklayıp can verebilmektir,
Yeni doğmuş gibi yeniden...

Eğer korkuyorsan karanlıktan ve dikenli tellerden,
Bakma sakın yaralı bir kadının göz bebeklerine.
Ve bilmiyorsan kırık dökük bir kalbe dokunmayı,
Dokunma sakın o kalbe; dokunsan bak, dağılacak.
Yeter ki senin de düşmesin gölgen,
Saklandığı o zifiri karanlığa...