Mavi bir şehirdir gözlerin
Ömrümce sıkılmadan gezebileceğim
Anlattığım öyküler
Gezintiye çıktığım sokaklar
Hep sana çıkar
Ne zaman sana yaklaşsam
Zihnimi yoran gölge
Bir intihardır içimde
Bazen soyut bazen bir bedende
Sanılmaz bir usun penceresi
Hiç açılmadan ilerletmekte zamanı
Soğuk bir kayadan farksız umudu kemiren
Olmasaydı sonumuz böyle
Onlarca seçeneğin içinde
Bir uykuya dalsak
Uyandığımızda tekrar beraber olsak
Dökülse gökyüzünün çiçekleri üzerimize
Geçmiş üzmese canımızı
Gölgenin gölgesinde kayboluyor
Usun yaşama dair düşünceleri
Akıl tutulması değil feryadı
Hiçliğin dünyasında var olma savaşı
İlahi darbelerin savunusunda
Aralamaya çalışırken güneşi
Ah bu sendeki yarım kalan halim
Gözlerimden gözlerine akan şehir
Âmâ olduğum tüm hüzünlerine
Hani dik yolu çıkarsın soluk soluğa
Bitmek bilmez gibi gelir insana
O uzun yolun ardından
Arkana dönüp baktığında, uzaklarda
Mavi bir şehir görürsün gök ile denizin karıştığı
Oysa o vakit aklından çıkmıştır orası
Uykunun ölüm seremonisi
Ölünün çaresiz sessizliği
Sözlerimin acizliği
Gözlerinin Hayali
Cehennem suratlı zamanın
Seni benden esirgemesi
Gülüşlerinin çalındığının farkında değildi
Yitirirken zaman en güzel günlerini
Soluduğu hava onu öldürmeye çalışan
Bir düşmandan farksızdı
Kaybedenlerden olduğunu bilmeden
İlerlediği yolda
İdrakın elleri uzak
Tohumsuz köklerin
Toprağa sarılışında
Kanaya kanaya akan zamanın
Tuhaf alışagelmişliği
Tutarsızlığın saltanatı
Usanmışlığın boşvermişliği
Olup bitenlere sessiz kalış
Tıpkı tanrının insanlar üzerine
Varlığından ziyade yokluğunu
Hissettirme çabası
Belki de kötülerden yana tarafı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!