Yürek Yorgunu Şiiri - Yeliz Korkutan

Yürek Yorgunu
Bazen çok çaresizim,
Yüreğim çok yorgun.
Umutsuzluk çöküyor içime,
İçim kan ağlar hasretinle...
Buruk bir acı,
Sessizlikler konuşuyor yalnızlığımda,
Geçmek bilmez yokluğun..
Zaman durur, akmaz içimde,
Gözlerimde asılı kalır hayalin.
Elimde tek bir resmin var;
Gece gündüz ona bakarım,
Bakmaya kıyamadığım, bakmadan duramadığım...
Seni özlemekten değil de,
Seni içimde saklamaktan yoruldum.
Adını her hecede saklı tutmaktan,
Bakışlarını uykularıma katmaktan,
Hiç gelmeyecek o yollara bakmaktan yoruldum.
İlmek ilmek işledim seni yüreğime,
Kendi kalemimle çizdim bu hüznün yüzünü.
Kimse bilmez içimdeki bu sönmeyen közü,
Sadece kendime sakladım o son sözümü...
Şimdi sussun bütün diller, kalemim yorgun,
Seni bende yaşatmak; hem en büyük gururum, hem son vurgun. 🖊️💙💙