Yüreğime Saydım
2018
Kimseye suç bulmuyorum artık,
Gözümden akan her damla yaşı,
Yoluma çıkan her kör yokuşu,
Talihin cilvesi değil, yüreğime saydım.
Aklım ile kalbim arasında mesken tuttum,
Ne yana dönsem bitemedi bu kavga.
Kendime kurduğum en büyük pusu,
Bu yalan sevdanın suçunu, yüreğime saydım.
Giden gitti, ardında bir yangın bıraktı,
Olan yine şu yaralı canıma oldu.
Sessizce çekildim kendi köşeme,
Başıma gelen ne varsa, yüreğime saydım.
Ben her söze kandım, her gülüşe yandım,
Doğruyu yanlışı hep sonra anladım.
Herkesi kendim gibi mert sandım,
Sırtımdan yediğim darbeyi, yüreğime saydım.
İçimde ne umutlar besledim durdum,
Gelen vurdu gitti, ben kime sordum?
Sonunda kendime şu hesabı kurdum;
Yarı yolda kalışımı, yüreğime saydım.
Artık hiç kimseye sitemim yok benim,
Kendi ateşimde kavrulur tenim.
Yalan dünya buydu, bitti güvencem,
Ömrümden çalınan yılları, yüreğime saydım.
Duygusuz Şair der ki; yolun sonu göründü,
Koskoca gençliğim bir duman oldu büründü.
Şu garip canım hep yerde süründü,
Bundan sonra her cefayı, yüreğime saydım.
Duygusuz Şair
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 00:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!