Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Açar gönül toprağında, bir gül;
Gelen vurur giden vurur;
Rengi kan kırmızı; kokusu yanık yanık...
Gül içten içe kanar.
Gül kanar mı? kanar ya...

Aldı beni benden yine gözlerin
içimde açtığın yara çok derin.
her gün gönderdiğim beyaz güllerin,
bir tanesi neden solgun duruyor

o zifir saçların o esmer tenin,

Yorgunluk kahvemsin, kahvemde falım,
Pembeye dönüştü; siyahım alım,
Gitme gözüm yolda, yollarda kalır,
Can yoldaşım benim, biricik canım...

Şarkılarımda söz, udumda telsin,

Yetiş hızır yetiş ah yetiş feryadıma
sebeb-i giryanım ahu zarıma
uymuyor isteğime maksadıma
duymaz olmuş yarenim feryadımı

dağıtırsın bir tek sen efkarımı

Hellal sana bu kalem günü yaz gündemi yaz
tutuştur şu gönlünde aşkı yaz sevdayı yaz
okut buram buramken vurmasın sakın ayaz
gir şairler yurduna ordaki toprağı kaz
kalem olmuş bir pena gönlün ise cümbüş saz
helal sana bu kalem günü yaz gündemi yaz

Sanki herkes bir yerlere gitmiş
Bomboş kalmış kıyametli dünya
Bir sen varsın sanki başka kimse yok
Gözüm senden başkasını görmüyor
Seninle beraberce geldik bu güne
Seninle olmak rüya gibi rüyada uçmak gibi

Kalbim yine çok üzgün, sen yoksun diye,
Beyaz br sayfa açtım, sana hediye,
Yaz oraya yaz aşkım, hanım elinle,
Yaz bana yaz bir tanem, bu hasret bitsin...

Yollarım yolun olsun, yaz ne olursun!

Geçen yıl bu zamanlardı
bu zamanlar mıydı
yine dikiş patladı
kanadı şiir
kanatsız kuş
şiir

Ona da koşmak yakışırdı; yarı yolda kalsa bile...
her günden kalabalıktı yalnızlığı.

benmiydim,
perdedeki mi
hayat koşmak mı

Aşık olmaya kalktım;
a: aklın varmı ki dedi
ş: şonunda düştün elime dedi
k: kaç kaç uzaklaş dedi öteki

bir şiir yazmaya kalktım