Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ben koruktum yağmur yağdı ıslandım,yıkandım
Güneş vurdu ısındım,piştim olgunlaştım,
Üzüm oldum...
Rengim Lal...
Kök salmıştım çoktan toprağa,
Asma idim bağ oldum

O ev
o bahçe
o koruluk
havuzdaki japon balıkları

her gün oraya gitmekten

İstanbul sabah uyanacak
saçlarını tarayacak boğaza karşı
İstanbul panayır İstanbul çarşı

bir kız yürüyecek arnavut kaldırımında
billurdan

Gecenin son vapuruydu şu geçen,
Biraz önce gitti.
Neredeydin sen?
Oyun bitmiş dağıtılmış biletler,
Sis var havada,bir daha ne zaman,
Geçeceksin karşıya

Hepsi şov, hepsi para
Bu para ne zampara
Ne sadık ne vefalı
Bu para icat olalı
Kimsede kalmadı rahat
Kiminde istif istif kat kat

Ele geçirmişti ruhumu bir ruh
esir almıştı ki beni
topsuz tüfeksiz bir güruh

ben de o esnada kanat takıp uçmadım mı

Bir kürk gibi giydirdiğin
pembe bir umuttu
ve sıcacıktı

hep böyle başlardı aşklar
hep böyle aşk'lardan söz ederdi ya

Siz görmediniz
benim bahçemdeydiler
kalbini kanatanların ellerine dikenlerini batırırdı
o kanlar güllerin mi gül aşıran
minicik ellerin miydi

Nimet demişler diye,saymadım ki Nimetten,
Yükseleyim diye Yüksel de takmışlar ya adıma,
Kaç kere yükseldiğimi hiç saymadım,
Çakıldığım yerde buldum huzuru,
Her seferinde bağrına bastı toprak ana,

Evvel Allah harbiden bir çok şiir görmüşem
tekin değilim hani birazcık da ermişem
nice şair hanına ben gönlümü sermişem
saysam da yeri değil feyz'imi aldım Şems'ten
evvel Allah bismillah ben bir fani dervişem