Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ayrılmıştı sevdiğinden
yamalı yamalı gezinip durdu,
Yüreğinden kopan her bir parçayı,
gözyaşıyla yamadı.

vurdu vurdu kafasını her bir köşeye

Yolda yürürken, durup dururken,
Sokak oluyorum birden...
Yer değiştiriyoruz.
Çiğneyip geçemem ki kendimi
Sonra aniden gök yüzü,
Çıkıp yıldız topluyorum kendimden,

Gidebilecek misin

sarıp acı bir tütün gibi kâğıda
içecek misin
zehr olmayacak mı

Bilmem ki
ne istiyor nedir derdi
derdini bir anlatabilse
sağa sola düşe kalka
iniyor yokuştan aşağı
misali geçirmek havale

Yumuşacık bir başlangıç olmalı
öyle girmeli kanına
sessiz adımlarla usulca

bir önceki günden
kalan kargışlar vardır belki

Bakışır gözler
tutuşur eller
konuşur diller

boşa geçer yıllar, yine de
yine de olmaz

Arada bir çıkıyordu gölgesinden
her şeye aklı eriyordu
da
gölgesi şaşırtıyordu onu

iyi miydi

Dünden sonra bugün balkonda
Şöyle yaslanıverdim arkama
Ne kaygı ne gam ne de tasa
Bir rüzgar yüzümü okşadı geçti

Es badı sabah es yiğidin bağrına

Sen gün ben ah
ikimizin bileşkesi
bigünah

Güllü kız çilli kız; pabuç kadar dilli kız...
Ah çilli kız, zilli kız,
Yapma etme Durkız!
Döndü kız sağ yanımdan,
Vurdu beni sol böğrümden,
Sözünden de döndü kız...