Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kaş yaparken göz çıkarma
Belaya sokma başımı...
Ağla yarim hadi ağla...
Esirgeme gözyaşını

Nerde bulup sevmişim de,

El ele tutuşsak gitsek sahile
Kapanma mı var ki neden olmasın
Kar dolu fırtına ayaz değil ya
Belki gidemeyiz-bu yaz değil ya
Seneye bu günler neden olmasın

Bulut bulut bulutların arasında o mavilikte
ve kızıllıkta

ufukta bir söylenti
turuncu
rengiymiş aşkın

Yeşil bir vadideyim
yolum uzun düşe kalka yürüyorum
kuşların şakıdığı
Yılanların süzülüp tısladığı
Maymunların zıpladığı bir ormanda
alıp götürüyorsun beni

Aşk'a bir durak kala

Masallar altında kaldık
Mevsimler bir bir geçti
Dönemler bitti

Gömlek değiştirdi kaç kez, yamandı aşk
Yanıp yakılıp kor ateşler içinde..

Kaç kez doğasındaki bu seromoni,
Baldıran çiçeği gibi zehirledi kalbini
Dönüşü olmayan yol, solan gül hayat..

Terkedilen olmak istemem seni terkedeceğim
Cenneti vaadetsen seninle gelmem
Köle ettin beni kendine köle
Yendirdin beni kendi fendime
Görürsün bak öz irademle
Ben terk edeceğim ben seni

Sabahları leylak kokardın
geceleri lavanta
hani şebnemler düşmüş lila dallarından
bir dal koparışlarım
kaldırımda çiçek satan kadından aldığın lavanta misali
geceleri sarıp sarmalayıp saten çevrelere

Konuşsam bir türlü sussam bir türlü
ne etsem de ne yapsam da yar defterimi dürer
ben susarsam suskunluğum bir asır sürer
Robenson olurum dağa çıkarım dağda yaşarım
kırda bayırda çölde yaşarım

Karanlığın girdabına daldırıp ta apansız,
Çıkmaz sokağım oldun yolda bıraktın...
Acının çeşnisini tattırdın bana
Sensiz bir başıma ıssız yollarda,
Tek başımayken
Yağmurda rüzgarda,karda bıraktın...