Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Her birimiz ayrı yöne savrulduk
sana bir pencereden bakar gibi
hep uzaklardan bakabildim
sular çağlar durulurdu
kara bulutlu gece
yıldızsız olurdu

Adımı bile bir daha anmasın artık ŞARKI SÖZÜ

Beni buralarda kimsesiz koyan
kaderimle beni baş başa bırakıp giden
yare söyleyin
yare söyleyiin

Kafilenin içinde sen de varsın diyerek
her tren kalkışında ben de ordaydım garda
gördüm oradaydın da dönüp bakmadın bile
sonunda gidiyorsun veda bile etmeden

taşı sen günahını bana bırakma burda

Kitabın ilk sayfasını açtığında tam ortasında
O gün kü kuruttuğumuz çiçeğimizi göreceksin
Her sabah işe gidişin akşam, akşam vapuruyla,
Dönüşün olacak ilk yazdığım romanımda
Sen baştan sona okumasan da olur çevir sayfalarını
Ortasından ya da nasıl istersen nasıl olsa

Dönerken ağaçlı bir yoldan geçiyoruz
Kuş cıvıltılarıSu şırıltuları dışında
Etraf oldukça sessiz
Bir ara çocukluğumuza dönüp
Su serpmece oyunu oynuyoruz
Yüzümde su serpintileri

Bodrum'un evleri beyaz
Denizi mavi
Kısmet olursa bu yaz
Geleceğiz Bodrum'a

Dökme İncilerini
Dökme İnci tanelerini
Yanakların ıslanır biriciğim

Bu gönül seve seve belki uslanır
Aşk olmayınca yürek bile paslanır

Kız beni görmüyordu kâğıdı kalemi çıkardım başladım yazmaya.

Burda ne güzel şiir yazılır diye içimden geçirirken, bildiğim bütün güzel kelimeleri sıralayıp harmanladım.
Resmi geçit yapar gibi gözlerimin önünden sırayla geçip gittiler.

Önce, gül gülümsedi-ardından ağaç selam verdi; güneş göz kırptı çapkınca.

Zaman kimleri unutturmadı ki
gidenler unutuldu
kimisi sevilmeyen ot misali
burnumuzun dibinde
cennet senin olsun cehennemin de

Durgun sular gibi akıyor zaman
Derinden ve sessiz

Ne soru soran var ne soruya cevap
Ne başı belli ne sonu ne ortası