Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Önde alabildiğina bir deniz okyanus
ardımda yanardağ

bir kıskaç mandallayan
ne ileri ne geri
heryer sınırlanmış

Sen de kimsin
Aaa bak hele boyundan büyük çalımlar
Çocuk Rüzgar bu dağlarda yaşayamazsın
Üşürsün
Çek eteklerini üzerimden
Savurma saçlarımı

Bir Pazar günüydü aylardan Ocak
vazgeçtim her şeyden vazgeçtim ondan
el çektim acıtan hatıralardan
kendime hem er oldum hem de kumandan
şimdi benim elimde komut
ve kalbim dur artık bir süre o adı unut

Bulutlarım yüklüymüş
öyle derdin
kara
kapkaraymış

mış mış

gazeller dökülmüş yollara, ıp ıssız her yer;
sanki boşamış şehir, boş kalmış bütün evler...
kapkara bir gece ki görünmez olmuş kamer,
sonbahar değil ki bu bir başka gamlı hazan.

sen yoksun.

Bir batında üçüz doğdu doğurdum
biri elem,
biri yeis
biri kuruntu

evde perperişan

Bir bal arısı bir kelebek
konmuş senin gül tenine

Az önce buradan bir şiir geçti miydi
üstüme başıma bulaşan oysa
derim geçtin geçtin ama neden

Köprüyü geçince sağa dönünce
Elli metre ilerde bir çeşme göreceksin
Çeşmenin başına gelince
Mübarek suyundan biraz içiver

Bağışla sana söylediklerimi

O hep gülerdi
O hep gülerdi
Belli ki vardı bir derdi
Adı da Güler'di

Bir hikaye yazılıydı yüzünde

Ben sana dünyamsın dediysem
Cehennemim mi ol dedim

Suçum sevmek miydi
Ben de herkes gibi birini sevdim
Seni sevdim