Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bulutlar savulun güneş doğacak
harmanlar savrulun gelsin has ekmek

işsize iş çocuğa ekmek burda

bitecek savaşlar fakirlere aş

Ömrün bir yüzü yazı
bir yüzü tura
bir başı var gül bahçesi
sonu dersen maskara
seneler devrilince birbiri üstüne
bilinmez nedendir bu savaş

Berceste-i aşkın turab oldum ayağına
misler gibi olacaktım süründüm gül yağını
yandı gönül yandı can-bu sevdanın çerağında

düştü gönlüm ey canan
düştü gönlüm şol cennetin ırmağına

Kalemimin ucundan damlayıp damla damla
ağlamalısın
yoksa
nasıl inanırım sana

sesin sesime karışmalı

Ellerde ne dertler ne tasalar var
eli kolu bağlayan yasalar var
sonunda rest çekti o vefasız yar
gül dese de gülmez yaralı gönül

yolun gurbetlere düşmeye görsün

Bir böcek toprakta rızkını arar
Analar sevgiyle yavrusun sarar
Bülbül aşıktır gülüne konar
Çoban da aşkını kaval la sunar
Bu sevgiyi bir tek verir yaradan
Türlü çiçek türlü yemiş türlü renk

Ah gönlüm bir tek sensin yar bana
Ah yarim ne yaptın sen yar bana
Başım eğik gezemem senin hatan ar bana
Ah aman ah aman öf anam öf
Farklıysan almıyorlar aralarına
Kitap okuma farklı görünme yazma çizme

Çiçek sermiş, gönül vermiş gel dediği yollara
Yana yana, döne döne ermiş ulular.
Mevlana’dan mevlaya giden bu yolda
Sır saklıymış batan güneş doğan ayda
Gönül yıkık viran imiş altın sarayda
********** ********** **********

Yarim gezdin yola bakarım.
Uzun uzun gözlerim doldu yine.
Akamam geldi hüzün oy.

Yarim gezdin yola bakarım.
Uzun uzun gözlerim doldu yine.

Önce çok sevdik beledik büyüttük
Sonra üstünü örttük gömdük kalbimize
Defnettik

Su bilmezse deniz bilir sorun ona
Dağ bilmezse tavşan bilir