Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

DAĞ
Sen güvendiğim dağ
Ben eteğinde KAR
Erisem karışsam sulara

Bir yanın dağ bir yanın YAR

Damla




Hani yoldasınızdır

Bu eller bizim çün gurbet elidir
Gurbete düşenin de hali bellidir
Yurdundan ayrılan belli delidir
Gözümden akan yaş bunun selidir
Yo verin geçitler yol verin gidem

eyy başkalarına sevgili
başkalarına güneş

bize döndür yüzünü biraz da

hiç olmasa bir sabah günaydın de

Darmadağın
Bir gülü incittin-benim de dalımı kırdın
üzülürdüm ağlardım-üzülmem mi sanırdın
sen beni yeni değil-çok eskiden tanırdın
gülsen bile gelsen bile-hepsi hile
nasıl döneyim ki sana-bile bile

Zift karası bir gecede
çıktığımı varsayardım sokağa

bütün ışıkları yanan bir evin
sızıp içine
dolaşsam diyordum odalarını

Dün oturup balkonda -Senin desenini çizdim.
Yanımda ki sehpada, - Soğuk limonata ve yaz
Yukardan bir sepet sarkıtıldı -İkinci kata
Senin desenini çizdim -Gözlerini, mora boyadım
Dudaklarını yeşile. -Her gece rüyama
İşte böyle giriyorsun - Bir dergideki wamp,

Kimi adam vardır,yoğunu var gösterir diliyle,
Kimisi de,fermanını yazar kendi eliyle
Biraz kanaatkar olmak icap eder haliyle
Paran varsa iyi gününde ye dostum
Yaşlanınca,dişin kalmaz ağzında
Kahve ile ev arasında mekik dokursun

Devlet-lü gönlümle başa çıkmak zor
kalbim se nabız yokluyor

yanını yöresini az kırparsam bu şiirden iki şiir çıkar

çıkar çıkmasına da birini sustursam diğeri kazan kaldıryor. hani

Gölgelerin fısıltısı bir sabah tan ağarmadan fısıldıyordu
erkenden gitmişsin sen-aslın gitmiş suretin kalmış
o dar kapı aralığında

bir kişi daha vardı ki-seni beni düşünen biri
bir yanın ondaydı bir yanın bende