Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Beraber gelmiştik be arkadaşım
Yedik içtik eğlendik sohbetler ettik
Şimdi geldi hesabı ödemenin sırası
Çok güzeldi değil mi narin İzmir yaprağından
Zeytinyağlı yaprak sarması
Haydari,tulum peyniri,havuçlu barbunya da

Mülteci botu

Evinden yurdundan yuvasından vatanından olmuş
Can havliyle kaçan
Mülteci botundan düşmüş bir sabiyim
Kurtaran yok mu

Kapımda bir gölge var
Armut ağacımda kuş vefalı ve azimli
arkasında yağmur fon oluşturuyor panaromaya
ve toprak kokusu duyduğum

kapının önünde biri var bir yağmur damlası

Tenni teneni tenni tennenneni
tenne
her ömre lazım bir karagöz hacivat
tuzsuz deli bekir
celebi
beberuhi

Arka planda sevdiğin müzik
Ay, ay, ay, ay Portoriko coni
Coni
Kaç yıl evveldi çocuklar küçüktü hani
Ama sen anne olmuştun eşin de H--
Abin de baba olmuştu eşiyse V-ce

Gün batana
ay buluttan çıkıncaya
yıldız kayana kadar

derin bir nefesle soluğun
kesilir vade dolmuşsa

Barış mayın tarlasında
Katil kral sofrasında
Analar eşler çocuklar
Kayıplarının yasında
Kan akıyor oluk, oluk
Sözde lider olanlar

Her sabah bir kız geçer; kapımın önünden
Her sabah bir kız,
Savrulur etekleri rüzgarda...
Ağzında, kocaman bir sakız...
Her sabah bir kız geçer burdan;
Bakışları manalı, gülüşü arsız.

Ziyan olurda ömrüm yolunda
Dönüp arkana bakmazsın bile

Gökte ay yıldız olsan da
Karanlık dünyama
Bir ışık yakmazsın bile

Bir kurbağa kadar yeşil-tepeden tırnağa yeşil
Gözleriyse göl göl
Ama hiç bir kıpırtı da yok yaşadığına dair
Sefil midesinin feryadıyla guurk diye
Ses çıkıyor cılız gövdesinden