Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yalana meyilli o yeşil gözler,
Düşer de peşime hep beni izler...
Yine de yüreğim onu, onu özler,
Uslanmaz şu deli şu deli gönül...

Her dilden şarkılar söyler,

Sen ağlarken bulutlarla,
Ben de ağlarım
Sen yağarken yağmurlarla
Ben de yağarım.
Sen açarken güllerle
Ben de açarım

Fırçamı bordoya batırdım
yüzümün yarısını
maviye
yarısını bordoya boyadım

biz bütün renklerde

Gümbür gümbür davul çalmakta
üvey aşklarım
yine akşam yine akşam olmakta
ah benim sakar telaşlarım
açıp kalbimin karanlık odalarını
gün ışığına çıkaracağım

Yarasalar

Bir gece ıssız bir sokakta görülürsünüz
gören bir kedidir ya da yarı aralanmış bir perde
ne geceyi yırtan cızırtılı bir plak
bir eski gramofondan

Sonunu yazıyorum bu şiirin, başı hiç olmadı ki,
Bu masalda ne cüceler olacak,
Ne pamuk prenses...
Kırmızı şapkalı kız da ormanda kaybolmayacak...

Ya çocuk olup avunmak,

Tarandıkça güzelleşir sanırsın ki şelale
omuzundan taşmış bel üstü
bakışları sanki biraz meyyal melale

ellerimle tararım yar saçını
bir bakışla gözlerinden öperim

Ne oluyor bana böyle
neler oluyor
gün geçtikçe hayata daha sıkı tutunuyorum
toprağa daha bir sıkı sarılıyorum
yine de elimde kalıyor herşey
sökülürken iplik iplik

Yine derinden vurdu
Bir şarkı beni vurdu
Diyor ki
Eskimeyen dostumsun
Yıllar var ki haber yok senden
Aşk olsun

Densizler şiiri yaktıklarını sanmışlar;
oysa yanmaz kağıtmış.

kara yazı derler de inanmam,
hayatları onlar karalamışlar...