Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kadehte hüznün

Dün gece arabesk şarkılar dinleyip durdum
bilsen seni kaç defa öldürdüm kaç kez vurdum
bir suçlu aradım kaç kere kendime sordum
dilerim senin de içine gam dolsun yarim

Şimdi bir yağmur lazım,
Tepeden tırnağa ıslatacak,
Bardaktan boşanırcasına, ne kelime;
Sabaha kadar yağacak; işte böyle,sırıl sıklam,
Sırılsıklam ıslatacak,
Lazım şimdi bir yağmur;

Sana sayfalar dolusu yazmak istiyor canım,
sayfalar dolusu...
aşk nedir diye soranlara
söyle canım
de ki,
su

Akşam güneşi binbir renkle oynaşıyor yapraklarda
bir kaynaşma var ki toprakta
her şey öylesine iç içe

ayırt edemedim sizi diğerlerinden
belki de siz gül sevmezdiniz

Çözülüyorsun
yavaş yavaş

yanarak bir mum gibi eriyerek
atıp da üzerinden
insana dair her sıkıntıyı

İstanbul'a gidelim
Kalk gidelim-oralara gidelim- kestane alalım
yolda yiyelim

mutena bir semtte
bir kahve bulalım

Her şeyin normal başlayıp seyrettiği bir maceranın bazı kısımları doğru ama, mesela bizim köşkün bitişiğindeki köşkte ne ressam Fehmi bey ne de Fransızca öğretmeni Rutkay diye biri yok.

Orası yıllar yılı kapalı ve şu son iki aydır kapısında satılık köşk ilanı var.

Gerçek olan biz şu anda o satılık köşkün içindeyiz, köşke bakan ihtiyar bekçiye dil döküp ağzından girip burnundan çıktık.

Balayı seyahatimizi gemiyle yapıp bir kaç yer dolaşıp Fransa'ya geçeceğiz. Bütün bu heyecanı yaşamadan önce Hülya'ya bile söylemediğim bir şey vardı.

Mutlaka bunu gerçekleştirmeliydim, uyutulduğumda Rutkay'la gittiğimiz o kasabanın var olup olmadığını çok merak ediyordum.

Uykuda yaşadığım bütün bu olaylar beni öylesine etkilemişti ki, oraları gidip arayıp bulacak, Karaca Ahmet mezarlığına da gidecektim, oraları son bi kez dolaşmadan seyahate çıkmak istemiyordum.

Sıcak kahvenin kokusu beni kendime getirmeye yetmişti.
Mutfak tezgahının önünde elimde çaydanlık evde olmanın huzuruyla gülümsedim.

Tembel kız gelsin de kahvesini kendi alsın; prenses hazretlerinin her şey ayağına mı gitmeli

Aman Allah'ım sırtımdaki bu soğukluk da ne dememe kalmadan arkama dönmemle birlikte Hülya şeytani bakışları,kahkahalarıya fırlayıp kaçtı.

İçli köfte içini kendi bilir
içinde ne kadar acı var
misler gibi baharatlı
hamarat bir elin sunumu
kimine zehir