Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kendimden çıkmıştım yola
yol alıyordum
açık denizlerde

ve uğrayıp sevda limanlarına
seni arıyordum

Özlem nasıl anlatılır
efkâr nasıl dağıtılır
endişeler kaygılar kırılan kalpler
sabır selamet nereye kadar

taşmaya meyilli bir bardak su gibi mi

İllaki gelip uykumu kaçıracan
yoksa sen mi getiriyorsun uykumu
Kaf dağından

ne zümrüt/ü Anka kuşundan
ne beyaz atlı prensten

İnip deniz derinine balık gördüm midye buldum
girsem kurtların inine paralanıp ne olurdum
gelen geçen her gezgine kâbe yollarını sordum
Dimyata giderken yine evdeki bulgurdan oldum
bir korkuluk bulamadım korunaksız bağlar başım

Nasıl bir heyecansa parmaklarımın ucunda biriken
elektrikle dokunamam ona
uyuşur bütün elim kızarır
rengi al al olur yanaklarının
utanır parmakları mahcup çaresiz kalakalır

O ilahi şarkıydı pianoda çaldığın
tınılarıyla sesi böldü geceyi birden
bir anı kalacaktı bu en mutlu gecemden,
istediğim masum, tek bir öpücüktü senden...

ve başımızda duman gönülde esrik rüzgar

Kayboluşun sevgilisi

Düşe kalka yürüyorum
Tökezleyen benmişim sevgili
Diliyorum seni bulmayı
Didik didik ediyorum her yeri

Simitine bile hasret kalınan şehir
sılada gurbet yaşanan memleketim
bereketim
memleketim

şu gök kubbe şu deniz

Bir uçak sesi duydu
başını gök yüzüne kaldırdı
o gitmiştir çoktan,
diye düşündü

bakkal süt şişesini gazeteyi

Ke-li- me
Geçti ya- elime
Ettim mi lime lime
Sonra da kuzu gibi dedi ki-me
merhem olsa
Sürecektim elime...