Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Evin önünden geçeriz illa ki
Anılar da gözlerimizden
Ömrümüzden geçer

Geçer işte bir yerlerden geçer
Tıkanır kalır boğazımız da işte o zaman geçmez

Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması.
Ne kötüdür an kadar yakın,
bir asır kadar uzak olması.
Ve bilir misin?
Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması...
"Ben" deyip susması, "Sen" deyip ağlamaklı kalması..

Alt yazı geç anlamıyorum

Sen de cahil diyerek başa kalkma
dön de kendine bak her yerin çakma
dersten faydalandık yarım bırakma
bize çok lâzımdı bu ders vallahi

Buradan aşk'a kaç saat çeker
şimdi çıkarsam yola ne vakit ulaşırım

-şimdi çıkarsanız yola sabaha ordasınız bayım
yalnız yollar eşkiya doludur

Çıplaklığından utanan ay

Gecenin mateminde gündüze nazire bir makamda
Boşlukta birbirine değmeden seyreden yıldızlar
Yarınların habercisi haberci gece kuşları
Kucaklaşmada matemle

Ben demesem
ama sen anlasan

ben demesem
ama sen bilsen

Çam ağacının altına
düşen bir kozalağım
ölüyüm ya da sağım
solum değil bu sefer
ağrılı olan yanım
sağım

Haber vermeden çekip gitmiştin
eninde sonunda dönecektin biliyordum
peşimden koşturdun yıllarca vageçemedin

evet dediğim anda
vazgeçecek gücü bir daha bulablir miydim ki

Elleri cebinde
Ama hep edebinde
Bizim mahallenin erkek fatması
Uzak durmak lazımdır
Korkutur kaş çatması
Harbi kızdır barbi kızdır ama

Biliyorum kalbinden söküp atamadığını
Arada mesafeler aşabilsek hasret dağlarını
Atamayız içimizden bu sevgi yumağını
Bizi bizden ayıran sadece yollar değil
Sallayıp duruyorsun gönül salıncağımı
Biliyorsun fırsat bulup sana koşacağımı