Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yüksel Nimet Apel

Pes yani


Nefes alalım nefes alalım-
ordan bir de es alalım-
şapka yoksa fes alalım-

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Birgülümse ya hu bir gülümse
Barış çiçekleri açtır artık yeter

Şu solan bahçenin kanlı topraklarında
Savaşlar yok edemez sevgiyi
Sen cani ruhunla ne kadar çabalasan da

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Bırak kendini,
Kendini karşına al!
Al da fazla uğraşma!
Şimdi sağa sola, denize göğe bak!
Sonra da çık yola,
Gir bir orman içine...

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Çok dolaşma buralarda ayağında pislik var
bulandırma havayı aklın kıt izanın dar
anlamıyorsun bir şeyden gözün kör kulak duvar
nedendir hiç bilinmez kavga arıyor insanlar

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

daha ilk gün ilk sabahtı
ilk gördüğümde rehin aldın beni

bir serap ya da şeytani bir hileydi yoluma kurulan

remil attım bir daha göremem korkusuyla

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Rahmet


Bana dargın mısın
yorgun yüreğim
gözünün önünden

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Perde açıldığında herkes bir şarkı söyler
Sesinin elverdiğince
Bir sabah bir bebek doğar
Ailesini boğar sevince
Kalbe atılan tokattır aşk
Hele bir de ilk kez aşık olup sevilince

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Yemek sofralarında, hele de böyle toplumun izlediği bir yarış programı gereksiz tartışmaların, bilimsel araştırmaların, iddiaların ortamı olmamalıydı...

Önce belirtmeliyim ki aslında bizim kültürümüze ait olmayan, fakat günümüzde, insanların başını kaşıyacak vakitleri olmadığı için dışardan gelen hazır yemek kültürü bize de bulaşmış olup türk hanımlarının da benimsediği bir kolaylık olmuştur...

Büyüklerimizin yemekle pişmek gerekir; sözlerinden bizim yemek kültürümüz anlaşılır... Asırlar boyu böyle bir düşünce tarzı olmasına rağmen yöreler ve ailelere göre de yemeklerin pişme tekniği değişkenlik gösterir

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Sağa döner sola döner
Öne yatar
Yattığı yerden kalkar
Sırtüstü köprüye yatar
Bedeni var
Canı yok,kanı yok

Devamını Oku
Yüksel Nimet Apel

Evimiz iki katlıydı caddeye bakardı
Bahçesinde dutlar akasyalar da vardı
Kafası keldi adını kont koymuştum
Kapımızın önünden geçerken
Islıkla portofinoyu çalardı...
Çekinmiş istemeye annemden

Devamını Oku