Yüklük Şiiri - Emrah Dursun

Sesini kısın dünyanın
Yalnızlığa titreyen camlarda pervazları deşiyor rüzgâr.
Yabancı bir kokuya alışmamış odalarımda.
Merakını uyandırır haşerelerin.
Gecenin saat kaçı bilmem, duvardan ekrana inen saatlere...
Gözümü alır bakamam,
Yaş gelir diye de bakamam; olmadığın yeri kâbusla hatırlayıp.

Uyandırıp öfkeyi; terli ellerinden.
Sıkılmış bir sürü cümle ile döver duvarı.
Kırılsın, kırılsın da söyleyin.
Küsmesin, daha yıkılmadı yalnızlık.
Belki aradan bir rüya açar da.
Gezinir aradan kaçanlar.
Sakinleştirici ilaç alanlar, para alanlar.
Uykusuz sabaha kalanlar.

Şimdi sarılıp sigaraya ağzımdan.
Sarılanlar daha ucuz, paketi resimli olanlardan.
Bir köşeye geçip neyi düşüneceğimi, düşünmeliyim.
Şu hiç oturmadığım yerden bakıp bu sefer.
Düzelmez binaların, yıldızların yamukluğuna.
Gözümü dikip anlamsız bakışıma, alınır mı baktığım yer.
Bana bakıyorsa...

İç çekip şimdi yatağa dönmek
Öfkelendiklerimi susup affetmek
Yarına nasiple söz kesmek
Ecel almazsa yine seni göreceğimi bilmek,
Gibi endişelerimi kaldırıp yüklükten.
Uzanmalıyım tütün kokan cam kenarından.
Sevimsiz yastığıma.

Gecenin en derininde.
Tıkırtılara kabarmış kulaklar.
Yüklüğün altından gelen sese
Maziyi gıdıklar gibi gülüyor dehşet.
Korkuyu saklayıp, kalemlikte boğmuştuk oysa.
Oysa dingin gecelere, bir piyade yalnızlığı kadar tanıklık etmiştik tanklara.
Sürünen gözyaşlarına dokunsun diye denizler.
Mayına rağmen mayısı bitirmiştik yağmurla.
Sakladığımız notları, o gece yakmıştık bir kuytu ağzında.
En güzel aşklarımız alev almıştı, gözlerimiz ateş içinde.
Gerçekten biz unutulanları gülünecekler listesine almamış mıydık.
Kıkırdayanlar yüzünü döküp bize, müsaade istemişlerdi gönüllerden.
Sayıklanacak bir şey kalmadı bize hazin dolu şu aydan.
Okşayıp karnını gurultuyla.
Aç karnımıza taş bağladık, hüzünlendiğimiz gecede.
......
Jöse, noktayı koymalıyım artık.
İkimizi kaldıramıyor bunca cümle...

Yalnızlık odasına hayal duvarı ören bendim.
Çıt çıkarmadan bekleyendi boşlukta kalanlar.
Evladım kadar ağlamıştım; gönlümün mukattaasına.
Aklımdakilerini sonraya bırakalım.
Diğerleri benden beter dursun noktalarda.

"Yalnızlık Odası"
Erenler