Yolcu Şiiri - Aykut Kınay

İki yolcu gelip geçti hemen
Birinde bayrak diğerinde bağ varken
Daldı gözler ufuğa
Uçtu selâm kalbten

Baktım sebile iki semâzen
Su akar yolunu bulur dedi yâren
Dedim dokuz kurna ne ola
Ayaklar baş, başlar ayakken

Teklikten kesrete bakarken
Düştüm kesretten tekliğe birden
Anlattı Vav teslimiyeti bana
Yolun sonunu ararken

Ötesi neredir ey yol veren
Yansam, kalsam gerçekten
Gönlüm aşkına yansa
Doğar mıyım küllerimden

Okudum şurâ otuz sekizden
Öğrendim danışmak Hakk’tan gelen
Vardık dâniş olmaya...
Hikmet muhabbetten