Yol Gözleyen Gönül Şiiri - Yücel Özkü

YOL GÖZLEYEN GÖNÜL
Yellerden, yollardan haberin sordum,
“Güneş batmadan döner” dediler.
Yollarına gönlümden güller serdim,
Gelene kurban olurum dediler.

Güneş indi dağların ardı sıra,
Hasret düştü gönlümün her yanına.
Bir kuş kondu eski hatıralara,
Adını rüzgârlar fısıldar bana.

Akşam oldu, gölgeler uzadı yine,
Gözlerim kaldı uzak bir yol üstüne.
Bir umut sakladım yarın yerine,
Belki bir gün dönersin diye.

Ne gelen var ne de bir haberin,
Yorgun kaldı yolları bekleyen gözlerim.
Bir ömür geçti sessiz kederim,
Seni sorar hâlâ bütün mevsimlerim.

YÜCEL ÖZKÜ
13 Haziran 2026/09:32