Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

En sonunda Merkür’e vardım bakın,
Limanları ve gemileri yaktım,
İyi sır saklarmış, hem O’na yakın
Ferahladım, ağlamayı bıraktım.

Millî Kütüphane Metro durağı/Ankara, 26.06.2015, 18:50

Yağan şu yağmurlarla taştı bend'im,
Sana değer veren ve seven ben'dim,
Yenildim ben artık kendime kendim,
……..Bir gün sever misin beni, yaz bana,
……..Bunca cefa, bunca eza az bana.

Okumuş Vekil olmuş, ülkeyi yönetemez,
Halk aç, işsiz, fukara, askeri geri gelmez,
Üçyüz altmış derece nedir onu da bilmez,
Cahillere diploma veren okula yazık.

Ankara, 13.12.2015

Öyle yakınım ki şu an Güneş’e,
Bir adım daha atarsam yanarım.
İçim sevinç dolu, kalbimde neş’e,
Bir adım daha atarsam yanarım.

Konuşamam, dilim tutulur benim,

Eller çalar, oynar, güler,
...biz Sâki'yle ağlaşırız.
Eğlenir, şarkı söylerler,
...biz Sâki'yle ağlaşırız.
..........
Yalnızlık zor, kötü, boş da,

Senden Aşk dilenmiyorum,
...sadece Sev diyorum,
Sev demekle sevilmezmiş,
...bunu da biliyorum.
Adını kalbime yazdım,
...silinmemecesine,

Bülbül figan eyler gülün derdinden
Ah o gülün haberi yok, neylesin?
Belki ağlar eşim dostum ardımdan
Yaban elin haberi yok, neylesin?
…
Dağlar bile ses verdiler sesime

Bir boşluğa düştüm ben, senden uzakta gene,
Zaman geçmek bilmiyor, her saniyem yüz sene,
Boyayayım Neptün'ü, gözlerinin rengine,
Bana imkânsız deme, sadece vakit alır.

Dünyanın çevresini bir günde gezmiş idim,

Dünyadaki hiç kimse haketmiyor,
İçten, candan sevilmeyi böylesi.
Hepsi birden Aşkın kadar etmiyor,
Bir Aşk gelmedi dünyaya böylesi.

Antalya, 24.09.2015

Salına salına benim önümden
Bir Dünya güzeli geçti bu sabah.
Gözlerim kamaştı O'nun yüzünden
İki Güneş ışık saçtı bu sabah.

Bilkent/Ankara, 03.09.2015