Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Dünya güzelleri umrumda değil,
Bütün Evren'in en güzeli sensin.
Hiçbirine dönüp bakmam, bunu bil,
Bence hepsinden çok daha güzelsin.

Ankara, 22.11.2015

Ankara nikahlı eşindir,
Kıyamazsın da, kovamazsın da.
Çok da güzel değildir hani,
Ama yedirir, içirir, barındırır,
Çocuklarını doğurup büyütendir Ankara.
.....

Bu hayata yeniden
...başlamak istiyorum,
Mutlu olup birlikte
...yaşlanmak istiyorum,
Seninle ömür boyu
...yaşamak istiyorum.

Binbir cefa etsen bile,
Bu Can senden usanır mı?
Bin yıl benle olsan bile
Bu Can senden usanır mı?

Ben de senin gibi Can’ım,

Çanakkale boğazı iki bin arşın
Havada çarpıştı yüzlerce kurşun.

Çanakkale geçilmez, boğazı dardır
İki yüz elli bin şehidi vardır.

Bir
iki
üç diye
sayma hemen
Bu
şiir

En acı sözleri bile bal gelir,
Ağız, ayak, ter kokusu gül gelir,
Hatırladıkça gözünden sel gelir,
Birlikteyken kıymet bilmeli insan.

Ankara, 06.10.2015

Gurûb edip batarken, akşam güneşi şimdi,
Aklıma gelir o yaz, ne muhteşem bir demdi,
Nerede sevdiklerim, yüzüme gülen kimdi?
O güzel dostluklara canım veresim gelir.

Ankara, 31.08.2015

Al bu gözyaşlarımı, benden sana hediye,
Özledin mi beni hiç, çok merak ediyorum,
Yüzümü unuttun mu, kimdi bu adam diye
Ellere sordun mu hiç, çok merak ediyorum.
* * *
Ne senden bir fayda var, ne kapanır yâresi,

Saat dörde çeyrek var, Ankara Garı’ndayım,
“Cumartesi gel” dedi Eskişehir’e dayım,
Gidip göreyim” dedim, yarın akşam burdayım,
İçim acıyor inan, senden uzaklaştıkça.

Tam zamanında kalktı tren Ankara Garı’ndan,