Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Yaşadıktan sonra ânı,
Resim çekin kalsın anı,
Şimdi gezmenin zamanı,
Gezmekle bitmez Antalya.

Ankara, 11.08.2015

Bir
iki
üç diye
sayma hemen
Bu
şiir

En acı sözleri bile bal gelir,
Ağız, ayak, ter kokusu gül gelir,
Hatırladıkça gözünden sel gelir,
Birlikteyken kıymet bilmeli insan.

Ankara, 06.10.2015

Gurûb edip batarken, akşam güneşi şimdi,
Aklıma gelir o yaz, ne muhteşem bir demdi,
Nerede sevdiklerim, yüzüme gülen kimdi?
O güzel dostluklara canım veresim gelir.

Ankara, 31.08.2015

Al bu gözyaşlarımı, benden sana hediye,
Özledin mi beni hiç, çok merak ediyorum,
Yüzümü unuttun mu, kimdi bu adam diye
Ellere sordun mu hiç, çok merak ediyorum.
* * *
Ne senden bir fayda var, ne kapanır yâresi,

Eğer sorarlar ise; Aşk ne gibi bir şeydir?
Bir dünya düşünün ki orda her şey güzeldir,
Akıl ile mantığın yok olduğu bir yerdir,
Bu dünyaya girmeyen onu asla anlamaz.

Ankara, 27.05.2015

Deniz başka güzel, kuşlar uçuyor,
İnsanlar el ele, neş'e saçıyor,
Ama yine de sensiz çekilmiyor,
Dünyanın en güzel şehri Antalya.

Antalya, 24.09.215

Saat dörde çeyrek var, Ankara Garı’ndayım,
“Cumartesi gel” dedi Eskişehir’e dayım,
Gidip göreyim” dedim, yarın akşam burdayım,
İçim acıyor inan, senden uzaklaştıkça.

Tam zamanında kalktı tren Ankara Garı’ndan,

Sigaramı söndürüp otobüsümü buldum,
On iki numaraydı, bileti ondan aldım,

Yerime oturunca muavin geldi hemen.
Otobüs kalktı en son yolcuyu beklemeden.

Binbir cefa etsen bile,
Bu Can senden usanır mı?
Bin yıl benle olsan bile
Bu Can senden usanır mı?

Ben de senin gibi Can’ım,