Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Neden gelmedin deme; çok özledim, hem de çok,
Beni yanlış anlama, inan ki yok küstüğüm.
Bana ümit vermedin, belki de bu yüzden yok
Artık senin olduğun yere ayak bastığım.
* * *
Görmez olsaydı gözüm, bir gülüşüne kandı,

Sen iste, yüce dağları deşeyim,
İste, dipsiz kuyulara düşeyim,
Uçsuz, bucaksız çölleri aşayım,
Tek sen iste, yaparım ne istersen.

Bilkent/ANKARA, 10.07.2015

Şu Aşk dedikleri düzen bozanı
Uykusundan eder şair, ozanı
Bak işte okundu sabah ezanı,
Birkaç saat uyumanın vaktidir.
* * *
Bir serseri gibi yalnız gezeni

Ayaklarım yerden kesildi benim,
Tam dört aydır bir kuş tüyü gibiyim,
Rüzgar alıp götürse uçurarak
...Pencerenden içeriye bıraksa
...Sana baksam sabaha dek güzelim.

Koca bir yanılsamadan ibaret zaten
Hayat dediğin,
Sana ayrı, bana ayrı döner
Dünya dediğin.
Kimse söylemez ama
Herkes bunu bilir.

Çanakkale boğazı iki bin arşın
Havada çarpıştı yüzlerce kurşun.

Çanakkale geçilmez, boğazı dardır
İki yüz elli bin şehidi vardır.

Seni mutlu edecekse uzaklığa razıyım.
İstersen dünyanın ta öbür ucuna giderim.
Daha olmadı, mezarımı şimdiden kazayım
Kimbilir belki de seni böyle mutlu ederim.

Beni görmeyince nasıl mutlu oldun kimbilir?

Bir lokma, bir hırka, bir de Mersedes,
Olsa ne güzel olur din, Diyanet.
Haram imiş kırmızı don ve lades,
Kimse demez bunun adı Hıyanet.

Ankara, 23.05.2015

Sana yazdıklarımı toplasan kitap olur.
Belki çok satmaz ama, hep ezbere okunur,
Aşıkların kalbine her hecesi dokunur,
….Şirin’e aşık olan Ferhat’ı anıyorum,
….İnan seni onlardan daha çok seviyorum.
Ankara, 26.05.2015

Kamer Genç gitti;
Türkiye bitti,
Büyük bitti,
Millet bitti.
Meclis kaldı kuru kuru bir tek.
Velhasıl Kamer Genç gitti, TBMM bitti.