Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Umutsuzluk da kötü, hayalperest olmak da,
Sonu ya çöküntüdür, ya hayal kırıklığı.
Hiçbir şey yokmuş gibi sanki yaşamak var da...
En kötü ihtimalle bir gönül burukluğu.

Bilkent/Ankara, 10.09.2015

İlk gördüğüm gün vuruldum ben sana,
Şu gönlümün yanışını görmedin.
Sırılsıklam aşık oldum ben sana,
...Bu kalbimin çarpışını görmedin,
...Çok ağladım, gözyaşımı görmedin.

Ne zaman başbaşa kalsak seninle,
Gözlerine bakıp dalar giderim.
Dargın mısın, küs gibisin benimle,
Kurumuş gül gibi solar giderim.
.....
Seni gördüğümde bakar kalırım,

İşte bir yolculuk daha başladı,
Senden uzaklaşıyorum gitgide.
Yokluğun ta yüreğime işledi,
Özlemeye başlıyorum gitgide.

Ankara, 23.09.2015

Yine kızıl gonca gibi dudağın
Saçları dalgalı Ankara kızı
Al al olmuş tatlı güzel yanağın
...Bakışı hülyalı Ankara kızı
...Ben sana sevdalı Ankara kızı.
* * *

Seni görmediğim gün içim hüzün doluyor
Sen varsan her dem bahar, yoksan hazan oluyor.
İstemem gelmeni de bir selam gönder yeter
Sen varsan her dem bahar, yoksan hazan oluyor.

Antalya, 14.09.2016, 21:25

Bir yaz günü yaşandı
....akşamın güzelliği,
Bize eşlik ettiler
....tam yüz elli üç peri.

Yedik, içtik birlikte

Kapıldı gitti gönül,
.......bu aşkın büyüsüne,
Sığındı çaresizce
.......bir hasret gölgesine.
Sensiz sabah olmuyor,
.......günüm aydınlanmıyor,

İstemeden ben bu umutsuz aşkın
Seline kapıldım göz göre göre.
Bilmeden ateşine düştüm şaşkın,
Yanarak kül oldum göz göre göre.

Ankara, 08.09.2015

Her bir damla binlerce duygu ve anlam saklı
Gözlerden süzülen o iki damla gözyaşı.
Kimi boşuna kimi ağlamakta çok haklı
Hıçkırarak dökülür inci gibi gözyaşı.
* * *
Gözyaşıyla yoğrulmuş bu kapkara çamurlar,