Yıldızım ol Şiiri - Mustafa Çap

Derinlerden bir yerden yazıyorum sana
Dipsiz düşüncelerde,
Parmak uçlarımda üşüyen bir kalemle.
Sende bulduğum umutla sana sığınarak yazıyorum
Ben içimi dökerek, açarak yazıyorum
Sen beni içinde var ederek oku.
Kendini yağmur gibi gör üzerimde,
Beni de sana susayan kurumuş bir toprak gibi.
Beni sana meftun olarak
Sana hicret etmiş, yüreğine mülteci gibi
Acziyetiyle sevgine muhtaç gör.
Say ki ben yasaklardan kaçtım
Baş kaldırdım ve sana sürgün ettim kendimi.
Gündüzlerden firar ettim, gecelere kapandım
Ve sana kaçak yollardan geldim.
Yıldızlarımı kaybettim
Efsuni bir yıldız ol
Gönlümün tavanında Parla
Say ki ellerimi dua dua açtım sana
Ve sevgime icabet etmene kaldım.
Telef edilmiş birçok aşk yitirdim
Telafisi olmayan yanlış sevdalardan geçtim
Milyon defa yandığım ateşlerde soğudum
Kül olup sana geldim
Üflersen dağılırım
El verirsen bu defa senin için yanarım
Çıldırasıya tutuştur beni kabulüm.
Dedim ya yıldızlarımı kaybettim
Sana getirdim yüreğimi arsız kederlerle
Gönlüme yıldız ol
Meşale olup sana yanmaya geldim.