yumru yumru göz yaşlara döktüm sessizliğimi
derin derin sevgilere kapattım yüreğimi
belki başka cisim belki başka dünya
ayrı beden ayrı canda
farzet her şey rüya
olurmuydun koynumda
İlk suçu bin dokuz yüz seksenlerde işledim
küçüktüm ama açlığı iyi bilirdim
topraktı annem babam çok uzaktaydı
öksüzdüm doğru yolu gösterenim olmadı
evsizdim banklarda geçerdi gecelerim
Islanmışım yine akşam üzeri
Buhar olmuş sesimde sesin izi
Zulamda sakladığım son gülüşün
Kırgın yüreğimin yorgun neşesi
Haykırırım ay buluta karışır
Yitirip canlılığını solup düşerken ağır ağır dalından
illede son bahara inat son bir kez doğaya gülümseyen
yaprakların son demini yaşıyor gözlerim
ışıksız hakimiyetini yitirmiş ama direnerek karanlıklara
illede güneşe yatıyor gözlerim
diren ey yüreğim
Yitirip canlılığını solup düşerken ağır ağır dalından
illede son bahara inat son bir kez doğaya gülümseyen
yaprakların son demini yaşıyor gözlerim
ışıksız hakimiyetini yitirmiş ama direnerek karanlıklara
illede güneşe yatıyor gözlerim
diren ey yüreğim
Sana bunları yüzyıl öncesinden yazıyorum
henüz doğmadın
annen baban deden ninen
daha doğmadı
yoksun
uzunca bir zaman da olmayacaksın
UYAN YARİM
Gözlerin derya olmuş
Yüreğime akıyor
Kirpiklerin ok olmuş
Ciğerimi deliyor
Öyle bakma ne olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!