Yıkımın Tahtı Şiiri - Kasım Kobakçı

Sök al ciğerini, bırakma elde,
Acıma sen ona, boğ coşkun selde.
Sustur o nefesi, uzağa fırlat,
Acıma kimseye, ruhunu da sat!
*
Kır at umudunu, kalmasın kanat,
Vur sen kılıcını, gösterme inat.
Kapat soluğunu, ciğerinden sök,
Topla nefretini, sular gibi dök.
*
Saldır durmaksızın, göğsünü de yar,
Kopart ciğerini, zincirlere sar.
Bekleme hiç anı, getir hızlı son,
Yıkımın tahtına, şahin gibi kon!