En uzun gece bile sabaha yenilir,
Kış, dallardan usulca çekilir gider.
Toprak sessizce baharı bekler,
Yaralı yürek de bir gün yeniden güler.
Bulutlar dağılır, gökyüzü mavileşir,
Kuruyan dallara yine su yürür.
Her acı, sabrın koynunda olgunlaşır,
Her düşüş, insana yeniden güç verir.
Korkma; hiçbir fırtına sonsuza dek sürmez,
Her karanlık, güneşe boyun eğer.
Biz de umutla yeniden doğruluruz,
Çünkü hayat, vazgeçmeyenleri sever.
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 12:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!