Yaydan Çıkmış Aşk Şiiri - Mustafa Erkenekli

Belim bükülse de eğri yay gibi
Gerile gerile geleceğim yâr.
Sevdanla kaynayıp akbuğday gibi
Serile serile geleceğim yâr.

Ne mal-mülk isterim ne de nafaka
Seninle saraydır bana baraka.
Ben kâğıt, sen tütün, sevgi tabaka
Dürüle dürüle geleceğim yâr.

Beklerken yeşeren kökümü yolup
Tepeden tırnağa seninle dolup
Aşkın zekâtında sadaka olup
Verile verile geleceğim yâr.

Hapis oldum daracık bir avluya
Terledikçe kanım damlar havluya.
Kör kurşun misali yağlı namluya
Sürüle sürüle geleceğim yâr.

Yüreğim yansa da aşkın narından
Yine de umudu kesmem yarından.
Vuslata uzanan yol kenarından
Derile derile geleceğim yâr.

Bülbüldüm sırtıma yüklendi şelek
Kırıldı kanadım, yolundu telek.
Sûru üfleyince İsrafil melek
Dirile dirile geleceğim yâr.

02.01.2019-Malatya