Gönül divanında mahkeme kurdum
Dili yargıladım, öz mahkûm oldu.
Sazımın döşünde kelam kavurdum
Teli yargıladım, söz mahkûm oldu.
Kalkıp karlı dağlar aşmıyor diye
Yâr için gürleyip taşmıyor diye.
Doğrulup ardına düşmüyor diye
Beli yargıladım, diz mahkûm oldu.
İhanetle delindikçe derimiz
Gözyaşıyla doldu boş defterimiz.
Dostluk pazarında yok ederimiz
Eli yargıladım, biz mahkûm oldu.
Kışın ortasında toza büründü
Kaç âşık üstünde halsiz süründü.
Yorgun gözlerime uzun göründü
Yolu yargıladım, iz mahkûm oldu.
Hükmünü kaybetmiş, nakıs varağım
Çöl kumuna döndü sulak toprağım.
Dört mevsim solarken yeşil yaprağım
Yılı yargıladım, güz mahkûm oldu.
İdam sehpasında ip süzüm süzüm
Azrail’e cesur ve de yüzsüzüm.
Sakalım da vardı geçmedi sözüm
Kılı yargıladım, yüz mahkûm oldu.
17.07.2013-Malatya
Mustafa ErkenekliKayıt Tarihi : 2.09.2026 13:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!