Gözlerimi dikerek noktanın köşesine
Düşünmeyi düşündüm, aklım yitti habersiz.
Damla koymak istedim ömrümün şişesine
Hayat nehrim kurudu, akıp gitti habersiz.
Şafak vakti kayboldu gözlerimin halesi
Nisanın ortasında düştü umut kalesi.
Söndü zanneder iken yüreğimin şulesi
Buzların arasında taş eritti habersiz.
Esir gibi sürgünden sürgünlere dolaştım
Kurtulurum dedikçe çirkefine bulaştım.
Yüreğimde efkârın zirvesine ulaştım
Sağır sultan sabrımı tam işitti habersiz.
Cevap veren bulunmaz dilekçeme, soruma
Bin türlü sitem yerim, yine gitmez zoruma.
Hangi yürek, ne kadar dayanır bu duruma?
Elem yükü bedeni çok eskitti habersiz.
Ahvalim sığmaz olmuş şarkı, türkü, ağıda
Bağırsam umursamaz, ölüsü de sağı da.
Dökmekten usanmadım yüreğimi kâğıda
Kurudu mürekkebim kalem bitti habersiz.
20.02.2012 - Malatya
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 16:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!