Yavuz Mercan Şiirleri - Şair Yavuz Mercan

KARANLIK IŞIĞA GEBE
DOĞUM YAKIN DEDİ EBE
HELE SABIR GÖSTERELİM
DEVRİLECEK İBNİ SEBE

ŞEHADET UĞRUNA DÜŞTÜ TOPRAĞA
ALNINDAN VURULUP YATAN ŞEHİTTİR
AKIYOR KANIMIZ DÖNDÜ IRMAĞA
SULANAN TOPRAKLAR BUNA ŞAHİTTİR

ANALAR BABALAR BU VATAN İÇİN

ŞEHADET GÖNÜLE DOLAN BİR HUZUR
ÖLMEZSEN BU VATAN NASIL KURTULUR
KANINLA SULADIĞIN BU TOPRAK HÜR
NİCE YİĞİTLER, EVLATLAR DOĞURUR

Çekilsek mi dağlara
Şehir manen kurudu
Kaplamıştır her yanı
Şeytanlardan bir ordu

Gözlere çeksek perde

Karanlığı deleceğiz
Aydınlığa ereceğiz
Güzel günler göreceğiz
Selam sana güzel halkım

Dağ başından aşacağız

Yağmur bulutları gibi beklenirsin
Bir rüzgar esince dağılıp gidersin
Sen kimsin

Dağlar gelse üstüne eyvallah dersin
Bir sinek ısırınca feryat edersin

Gökyüzünde gördüm ayı
Karanlık ortasında nur
Uçsuz bucaksız dünyayı
Bakışlarıyla dondurur

Yıldızlar ışık huzmesi

ÇALMADI KAPIM BUGÜN
DUYMADIM SESİNİ
BEYAZ GÜLÜN
GÜVERCİNLER UÇMADI
KANATLARI KIRIK KALDI
GÖNÜL MAHZUN

Ufukta parlayan bir güneş olsam
Hakikat pınarından içsemde doysam
Esenlikler diyarının yolunda
Yürüye yürüye yorulsam
Bir açık kapı bulurum elbet
Nur yumağı uzanır eller

Hakka tabi olmaz isen
Sözün tutup durmaz isen
Peygambere uymaz isen
Sonunda helak olursun

Günahlara dalar isen