Yavuz Mercan Şiirleri - Şair Yavuz Mercan

Biz varız
Dağlardan eriyen karız
Dönüşürsek tufana
Zalimleri boğarız

Biz varız

Biz varız
Dağlardan eriyen karız
Olmayız düşmanla dost
Milletle yarız

Biz varız

SİYONİST BAĞINDA GEZDİ BU ADAM
KENDİNDEN OLANI EZDİ BU ADAM
YOLLARA BARİKAT DİZDİ BU ADAM
RABBİMİZ ŞERRİNDEN HALAS EYLESİN

NEFRETİ KALBLERE EKTİ BU ADAM

Bir koltuk uğruna yandı bu halkım
Zalimi dost sanıp kandı bu halkım
Batılın zehrine bandı bu halkım
Kurtuluş İslam'da haydi sende gel

Faiz mikrobuyla çöktü bu halkım

Ben bu kuyudan nasıl çıkacağım
Benim kuyum çok mu derin
Bir ip atın bana el verin
Ben bu kuyudan nasıl çıkacağım
Bana bir çare söyleyin

Kök salmışız derinlere
Yıkılmayız bunu bilin
Uzanmışız ta göklere
Eğilmeyiz bunu bilin

Hakk'a tabi olmuşuz biz

BURASI DÜNYA
HAYAT BİR RÜYA
GELEN GİDİYOR
HEPSİ RÜYAYMIŞ

YAZI DA GÖRDÜK

GÖKTE KARA BULUTLAR
YOK OLACAK UMUTLAR
HÜKMEDECEK TAĞUTLAR
SICAK GEÇECEK BU YAZ

TOPRAK KANA DOYACAK

Ne gülü sevdin ne de dikeni
Yok ettin ne varsa yerden biteni
Hem nesli mahvettin hem de ekeni
Gülleri kurutan bu zalim düzen

Ormanlar yanıyor seyre dalıyon

Ruhsuz beden taşır idik
Ensemizi kaşır idik
Günahta yarışır idik
İslam geldi hayat bulduk

Cehaletle yoğrulmuştuk