Yavuz Mercan Şiirleri - Şair Yavuz Mercan

Düşmüşse bir insan dara
Açılmışsa kalbte yara
Tutuver yoksul elinden
Dertlerine çare ara

Bir damla gözyaşı koy gönlüme
Gözyaşın devamlı bende kalsın
Anılar güneş olup üstüme
Kuşatsın beni hiç ayrılmasın

Dağ yamaçlarında çiçek olup

Sökülecek eski kök
Yeşerecek yeni dal
Nesli ümit geliyor
Vaat ediyor istikbal

Çiçek çiçek açıyor

Yürekte acı dağ gibi büyür
Keder etme gam çekme
Yaratan görür
Umudu tüketme sakın ha sakın
Hesabın görüleceği gün yakındır yakın

AKLINI AL BAŞINA
DÜŞME ŞEYTAN PEŞİNE
HARAM KATMA İŞİNE
UY KARDEŞİM ALLAH'A

SAKIN HA ZİNA ETME

VUR KAZMATI FERHAT ÇOĞU GİTTİ AZI KALDI
DAĞLAR SANA YOL VERDİ KAVUŞMAYA YAZ KALDI
YIKILACAK BÜTÜN ENGELLER DAVAMIZ İÇİN
KAVUŞMAK VAKTİ YAKIN İNCECİK BİR NAZ KALDI

ÇINARLAR KÖK SALDI YÜKSELİYOR GÖĞE DOĞRU

Halimiz hoş değil yaşlı gözümüz
Kimseye geçmiyor artık sözümüz
Benliğinden kopmuş kendi özümüz
Özümüz sözümüz bize yabancı

Kur'an'ı terketmiş yeni nesiller

ALLAH’IN evi çok sessiz
Bir çığlık kopmuyor
Bir haykırış durulmuyor
Ziftle kaplanmış kafalar
Boyunlarına tasmalar geçirilmiş
Kurulmuş saat gibi

Lime lime oldu İslam'ın yurdu
Dadandı gövdeye siyonist kurdu
Zalimler çıldırdı itler kudurdu
Ümmeti yeniden güçlendir Ya Rab

AT TOPRAĞA TOHUMU
DİKEN BİTSE BOŞ DEĞİL
GÜN OLUR DÖNER GÜLE
SARARMASI HOŞ DEĞİL

KURU DALLAR YEŞERİR