Bendim Şiiri - Yavuz Mercan

Ben mi ittim seni yardan
Bendim seni alan dardan
Üşümesin diye kardan
Ateş olup yanan bendim

Yokluğunda varım sandın
İşittiğin söze kandın
Şeker diye zehre bandın
Sen hastaydın ilaç bendim

Düşte açan çiçek oldun
Uyanmadan çabuk soldun
Dönüşü olmayan yoldun
Sen kaçarken tutan bendim

Ne güneşsin ne de aysın
Büyümeyen küçük taysın
Hep geride kalan toysun
Sen yürürken koşan bendim

Ne arısın ne de balsın
Ağaçtaki kuru dalsın
Ben bıraktım sende kalsın
Sen giderken gelen bendim

Olam dedim derde çare
Kestin beni pare pare
Açıldı büyüyen yare
Sen kanattın saran bendim

Hiç gülmedin hep ağladın
Kara yazmalar bağladın
Nice yürekler dağladın
Sen yakarken sönen bendim

Bakamadın gözlerime
Uyamadın sözlerime
Baharıma güzlerime
Sen üzerken süzen bendim