Ey koca şehir, yaşlısın;
Meğer grilerinde neler saklamışsın.
Bir çiçek koparmışsın,
Benden saklayacağını sanmışsın.
Onu yüksek yollarından ayırmışsın,
Puslarının içinde güller açarmış habersiz.
Ayazın kavururken yaz gecelerini,
Benim gülümü benden kayırmışsın.
Sanırsın ki hep gri kalacaksın,
Oysa sen her renge boyandın.
Bir kız çocuğunun gözleri,
Seni çarkıfelek etti, ey huysuz adam!
pes et artık bırak inadı
Unutma yokuşların efendisi;
Bir güneş doğar tepelerinden,
Dağıtır pusuyla sisini.
İstersen kapat ellerinle güneşi,
Söndür ay ile ateşi,
Boşuna debelenme;
Sen bende artık her renksin.
Ey koca yaşlı şehir...
H.İ.Ç.
Halil İbrahim ÇifciKayıt Tarihi : 1.08.2026 21:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
ankaraya kasvetine grisine yazıldı




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!