Bir sevda büyüttüm içimde sessizce,
Her gece yıldızlara anlattım gizlice.
Adını koydum her duama,
Sustum herkese… konuştum sana.
Tüm çiçeklerimi sana verirdim,
Ellerim bomboş kalsa da sevgilim.
Yoruldum yollarında,
Tutup ellerimden durdursana…
Alsan beni gönül bahçene,
Doldursan ellerimi çiçeklerle.
Kalbim zaten dolu seninle,
Doldur ellerimi elinle.
Güneş olup da doğsan geceme,
Yıldız olup da düşsen önüme.
Umut olup doğsan gönlüme,
Yaş olup damlasan gözüme…
Yalnız sanadır bu sözler,
Sanma bunlar sana yeter.
Ne şiirlerim sana yeter,
Ne de kavuşmaya ömrüm…
gel
Çiçeklerim solmadan,
Bahçelerim kurumadan,
Sana olan aşkım
Ellerimden kaymadan…
Gel
Ne şiir yeter, ne ömür
gelmedikten sonra kollarıma
H.İ.Ç.
Halil İbrahim ÇifciKayıt Tarihi : 9.08.2026 22:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!