Hayata
Bir tramvayın penceresinden bakar gibi Muamele edeceksin
Dışarıdakiler seni
Hep giderken görecek
Unutulacaksın
İzin bile kalmayacak
Yalnızlık kol geziyor
Hüzün, hep yüreğimde
Yetmiyor varlığınız
Onları yok etmeye
Bulutlar arasından
Ben
Bahar’ın gelişini
Penceremdeki
Akasya’nın kokusundan anlardım
Bir de balkondaki
Yasemin ağacından
Akşam üzeriydi,gökler griydi
Alışılmış zamanlardan biriydi
“Renksiz sular griye âşık olmuş
Deniz,gökyüzünün rengini çalmış”
Rüzgârın diliyle fısıldayan sen
Her gün rüzgâr esse,seni dinlesem
Giderim her yere,asla üşenmem
Her esen rüzgârla birlikte, gelsen...
Unutulmuş,serin bir sebil desen...
Zümrüt kıyılara
Zümrüt sulara
Elmas kesilmiş hilal
Vicdan kesilmiş medeniyet
Köprü değil sadece
Bir vicdan aynası
Dayadım geçmişi şakağıma
Bugünüm davâlı,yarın tutuklu
Karşı kaldırımda bir ışıltı
Olabileceğin ihtimâline
Sarılmam dört elle bir hatâydı,
Neden acayip dolambaçlı bütün gittiğim yollar
Trafikte bile peşimde hep bir araba var
Sebep ne?
Herkesin başka yerlerden gelip bir yerde
Toplanmasına
Gülmek çok kolayken
Tamahkâr bir edayla yediler düşlerimi
Kıskandı birileri belki gülüşlerimi
Hebâ olup gittiler düşlerim,gülüşlerim
Obur beklentileri uğruna,insanların
Avucumda dedemin bana yazdığı muska
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!