Bir nefes alıp vermekle bitmiyor hikâye…
Toprak altına girmeden gömülenler var.
Sırrını rüzgâra bile fısıldamayıp,
Yüzünde bahar taşıyıp içinde kışla gülenler var.
Yorulup bir taşın üstüne çökmek yetmiyor;
Gönül yorulunca gece bile çekilip gitmiyor.
“İyiyim” demek en ağır yalanıymış insanın…
Yüzlerdeki tebessüm, çoğu zaman derdi örtmüyor.
youtube.com/@sözübenden
Eyüp Oflaz 2Kayıt Tarihi : 10.05.2026 01:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bazı insanlar vardır… Kalabalıkların içinde eksilerek yaşar. Kimseyi yüküyle yormaz, derdini içine gömer, gülümsemeyi sürdürür. Herkes onları “güçlü” sanır. Oysa bazı savaşlar sessiz verilir. Ve insan bazen toprağın altına değil; hayatın tam ortasında gömülür…
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!