Yaşamak,
Pamuk ipliğinde tutunmak
Bazen doya doya,
Bazen yaşıyoruz işte bezmişliğiyle...
Kimi,
Derman kalmamış dizlerle
Kimi bükülmüş belle,
Dolu kafa, düşünceli halde...
Kimi,
Heyecanlı sevinçlerle
Umutlar, hayallerle
Yüreği pırpır edenler
Mutluluktan delirmiş halde...
Yaşamak,
Bazen onurlu,
Bazen gururlu,
Bazen vicdanlı,
Ama en çok bencilce şimdilerde...
Kayıt Tarihi : 22.06.2026 10:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Hayatın gerçekleri, pamuk ipliğine bağlı yaşamlar, hüzün ve neşe arasındaki denge, insan gözlemleri ve modern dünyanın bencilliği hakkında yazılmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!