Yaşam Ne Şiiri - Recep Budak

Soluk almış zaman
Korku denen bu beşik
Uğramamış sanki
Yaşam ne, ruh mu
Tam da bu

Kararmış gecenin üşüyen seheri
Nerede kaldık söyle
Söyle nereye daldık
Hiç mi korkmaz bir adam
Pörsümüş yüreğimin
Akılsız yüreği söyle
Yaşam ne, duygu mu
Tam da bu

Konuş artık gecenin heybeti
Penceremin soğuk beşiği
Üşürken gece uzun
Tanrı kayıp, bebeler üzgün
Ay kara üşürken
Yaşam ne, korku mu
Tam da bu

Saraylar büyüyor
Bir nesil ölüyor
Sarayın kapısı küçük
Ahlaksızlar sığıyor
En önde bir adam
Başında bir takke
Şükür diye haykırıyor
Şaka mı dersin
Milyonlar alkışlıyor
Yaşam ne, fıkra mı
Tam da bu