Yasak Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

YASAK

Yasak yüreğinin sınırlarında
bir sevda gibi kaldım ben...

Ne gözlerine yaklaşabildim,
ne de senden tamamen uzaklaşabildim.

Gözlerinden uzak,
kokundan uzak,
sesinden uzak
bir hayatın içinde
seni sevmeye devam ettim.

Adını anmak bile
bazen yasak gibiydi.

Ama insan
kalbine söz geçiremiyor.

Ben sana
kimsenin bilmediği yerden bağlandım.

Bir bakışını
binlerce cümleye değiştim.

Bir gülüşünü
gecelerce düşündüm.

Yanında olamadım belki,
ama hayalin
her gece yanı başımdaydı.

Yasak yüreğinin
sınırlarına yaklaşınca
kendimi geri çektim.

Çünkü biliyordum,
bazı kapılar
ne kadar sevilirse sevilsin
açılmıyor.

Ben de kapının dışında kaldım.

Seni beklemedim demiyorum...

Bekledim.

Ama artık
beklediğimi kimseye söylemedim.

Geceleri
adını içimden söyledim,
sabahları
sanki hiç düşünmemişim gibi
hayatıma devam ettim.

Gözlerinden uzak...

Kokundan uzak...

Ellerinden uzak...

Ama kalbinden
bir türlü uzak kalamadım.

Ne garip bir sevda bu...

Yanında değilim,
ama içimde sen varsın.

Sesini duymuyorum,
ama sessizliğinde bile
seni duyuyorum.

Sana dokunamıyorum,
ama yokluğun
her gece dokunuyor bana.

Belki sen
hiç bilmeyeceksin
içimde nasıl bir sevda taşıdığımı.

Belki bir gün
beni tamamen unutacaksın.

Ben ise
seni unutmaya çalışırken
kendimden vazgeçmemeyi öğreneceğim.

Çünkü bazı aşklar
yaşanmak için değil,

kalbin bir köşesinde
sessizce taşınmak için gelir.

Sen benim
yaşayamadığım sevdam oldun.

Ulaşamadığım,
dokunamadığım,
gözlerine bakamadığım
ama yüreğimden de
atamadığım...

Yasak yüreğinin
sınırlarında kaldım.

Ne içeri girebildim,
ne geri dönebildim.

Öylece...

Bir sevdanın kıyısında
sana uzaktan bakarak
ömrümden bir parça bıraktım.

Ve şimdi
tek bir şey biliyorum:

Gözlerinden uzak olabilirim,
kokundan uzak olabilirim,
ama seni sevmiş bir yürekten
kendimi nasıl uzak tutacağımı
hâlâ bilmiyorum.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ