YARANAMADIM İKİ
Bu nasıl kem talih, bu nasıl kader,
Kımıl kımıl beni etti derbeder,
Korkum kalan ömrüm hep böyle gider,
Ben hiç kimselere yaranamadım.
İlk aşkıma bile yaranamadım.
Şiirlere döktüm onca derdimi,
Kederle geçirdim geçen her günü,
Bana mutsuz yaşam Hakkın emrimi?
Ben hiç kimselere yaranamadım.
Sevgilime bile yaranamadım.
Yanlış anlaşıldı mülayim sözüm,
Od düştü içme hep yandı özüm,
Sel gibi çağladı gözlerden selim,
Ben hiç kimselere yaranamadım.
İlk aşkıma bile yaranamadım.
Rızazade, kemlik özümde bildim,
Akan gözyaşımı ıssızda sildim,
Hadi gözün aydın ölmeden öldüm,
Ben hiç kimselere yaranamadım.
Sevgilime bile yaranamadım.
22.06.2026
Fahri Bulut Rızazade Mersin geceleri…
Kayıt Tarihi : 23.06.2026 19:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yanlış anlaşıldı mülayim sözüm, Od düştü içme hep yandı özüm, Sel gibi çağladı gözlerden selim, Ben hiç kimselere yaranamadım. İlk aşkıma bile yaranamadım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!