Yara çok derin Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Yara çok derin…
Önce bir çizikti,
gün geçtikçe biraz daha açıldı,
biraz daha…
Meğer iyileşmemiş.
Sonra izin verdikçe
daha da, daha da derinleşti.
İçten içe,
damla damla kanamaya başladı.
Kimse görmedi kanadığını,
çünkü üstünü sessizlikle örttük.
Gülüşler koyduk üzerine,
“geçti” dedik,
geçmedi.
Zaman sandığımız şey
meğer yarayı iyileştirmemiş,
onu içimize gömmüş.
Derinlere gömmüş...
öyle bir gömmüş ki,
artık acısı tenimde değil,
ruhumun en kuytu yerinde kaldı.
Ne bir doktor ulaşabildi ona,
ne de zaman söküp çıkarabildi.
Çünkü yaralar
bedende açılmaz…
İnsanın içine açılır
ve insan,
kendi içinde kanar.