Satırlardan kelimeler akarken sayfalara,
İşte benim gönlümde sana böyle akardı,
Görünce kış mevsimim dönerdi ilkbaraha,
Kurumuş dallarımdan filizlenirdi mevsim meyvaları.
Sen, parmak uçlarıma düşen bir kar tanesi,
Bense yangınımla seni eriten hırçın ateş,
Çok farklı iki insan, aynı yekpare aşk
Caddelerde yankılanan bir ıssız keman sesi,
Gördüğüm her yüz, sanki senin çehrenin bir türevi
Alıştığım sensizlik, sanki benim korkularımın beşiği
Gönül gözü kapalı olanlara aşkı anlatamazsınız,
Kulaklarda hep aynı anlamsız melodi çalar.
Kimilerine vızıltı gibi gelir aşk,
Kimilerine yalnızlığın sesi,
Kimilerine boş umutların gölgesi,
Fakat sizler sevdayı tek geceye sığdıramazsınız,
Çok denemek değil aşk, çok sevmek derler,
Gönülde kopan fırtınalardan bihaberdirler.
Aslında neydi aşık olmak? Birine ilgi duymak mı?
Yoksa ona ihtiyaç duymak mı?
Ya da süslü cümlelerin dışında sevdayı meşru kılmak mı?
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
