Gün doğar pencereme karanlık geceye nispetle,
Yine rüyamda seni görmüşüm uyanmak zor gelmiş zihnime.
Bir kiraz ağacının altında öylece oturup birbirimize bakıyoruz,
Saatler geçiyor, biz zamanı aşk denen kazanda eritiyoruz.
Başıma bir ceviz düşüyor, gülüşlerimiz birbirine karışıyor,
Sahi ya, kiraz ağacından ceviz nasıl düşer ki? Aklım almıyor.
İşte rüyam da cevapsız bir soru ile burada bitiyor.
Bu benim bir anım mı yoksa aklım bana oyun mu oynuyor?
Gerçi çokta önemli değil, kalbime kapıyı kapatalı aylar oluyor,
Hiç yazılmamış bir aşk romanını tekrar tekrar okumak fazla yoruyor.
Arıyorum sana benzeyen bir sima gittiğim her köşe başında
Gerçi sima dediğin taktığımız maskelerden ibaret değil mi aslında?
Çok mu aşık çok mu deli sen karar ver benim ismime,
Yalnız, adımı bilmene rağmen söylemediğin anlardan bahset önce.
Deme bana zalim, günlerim yazmadan nasıl geçer?
Benim kalemim kılıçtan daha çok yüreği katleder.
Gel diyeceğim, istersen seninle bir kez daha deneyelim,
Tabii kalbin dayanırsa, giyotinden daha keskindir dizelerim.
Ya da boşver, ben benzinini aşktan alan bir avare şairim
Sanat olmasa tek kurşunla ölmekten beterdir hâlim
Aslında istediğim ne sendir ne de seni hatırlatan tek bir anı
Şiirin engin denizinde yüzüyorum, bana göre aşktır bunun adı
Ve ben hiç yaşanmamış bir masalın her gün sonunu yazıyorum
Ayak basmadığın şehirlerde ise senin gölgeni arıyorum
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 19:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
